Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Як нас знаходзяць

-

Байцам-беларусам

Сярэдняя: 4.7 (12 галасоў)
Вам, сябры, раскажу, І далёкім і блізкім, Пра журбу, Што ніяк не прагнаць з галавы: Захацелася мне так сягоння да Мінска, — Ды навошта казаць, Самі знаеце вы. На вайне, між атак, Між цяжкімі баямі Выпадае на момант Для спачынку нам час. Паглядзіш — Журавы праплываюць ключамі — Колькі думак яны забіраюць ад нас! Крыкнуць хочацца ўслед: — Прашуміце вы крыллем Над курганнем дзядоў, Дзе паніклі крыжы; Там, над тою зямлёй, Дзе мы з маці хадзілі, Дзе слядоў нашых век He размыюць дажджы. Ёсць такая ў мяне Ад маленства прыкмета: Там хаціна мая, Дзе бары загудуць; Нават страціўшы зрок, Абыйду я паўсвета, А да родных мясцін шлях заўсёды знайду. Хай у ростані мне Доўга быць давялося, — Я дарогі знайду, Што ў прысадах вярбы, Той мурог, Дзе стаяў першы раз у пракосе, Тыя пушчы, ў якія хадзіў па грыбы. Я надзею нашу I ніколі не трачу, Што пабачу ізноў дарагія куткі: Той ручай, Па якім човен плыў мой дзіцячы, Той пад ліпамі пруд, Дзе пускалі вянкі. Мне нішто, Мне нішто боль душы не заглушыць! Я хачу аднаго — Толькі-б зноўку прыйсці. Сын расце у мяне... Я павінен, Я мушу Ўсе ўладанні яму перадаць пры жыцці. Палачанскае неба, Што затканае ў зоры, Неспакойныя хвалі шырокай Дзвіны, І лясы, і палі, І гаі, і азёры, І крыніцы, ў якіх нашы думы відны; Скарбы матчыных песень, Сэрцу родныя словы, Шум вясновых дажджоў I красу навальніц; Зіхаценне вясёлак, Усмешкі зарніц, Нават птушак усіх Па гаях і дубровах. Што-ж, Мы будзем, сябры, Зноўку ўсім уладарыць. Сніцца кожнаму з нас Свой прываблівы сон. Ёсць у кожнага з нас Незгасальная мара — Свой куток, Свой парог, Свой над вокнамі клён. Цяжка нам у бядзе, Але мы не заплачам; Мы за праўду Насмерць і бязлітасна б'ём. Шмат ісці нам дарог, Падаць, зноў узнімацца, Толькі веру — Дахаты напэўна прыдзём. Перавяжам мы кужалем Раны на целе, Стому з твараў Абмыем расой ледзяной, На заранках праменных прасушым шынелі, Па святочнаму кругу Пройдзем з чаркай адной. Апарожняць яе Пехацінцы, танкісты, І стары партызан, Што вярнуўся ў калгас, І заграюць вясёла Дружбакі-цымбалісты Сказ аб тым, Як нядоля пакінула нас.Yeezy Wave Runner 700