Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Як нас знаходзяць

-

чалавек

Зайздроснік-максімаліст

Сярэдняя: 5 (1 голас)
Зайздросціць ён усім здавён, Зайздросціць усяму на свеце, Зайздросціць, як ні дзіўна, ён I некралогу, што ў газеце.

Непрыкметны

Сярэдняя: 5 (1 голас)
Што ён з усіх цішэйшы ў хаце,
Пераканаліся здавён, —
Але зусім другі на працы,
Не ведае спачыну ён.
Другіх наперад заклікае,
Працуе шчыра, з аганьком.
А сціплы ён —
                          на здымку з краю
I з краю
             нават за сталом.

Падкінь

Сярэдняя: 4.8 (4 галасоў)
У райцэнтры Беражок Жыў адзін працаўнічок. Хоць па прозвішчу быў Грынь, Зваў народ яго «Падкінь». Даў народ яму імя I, як кажуць, недарма! Працаваў не вельмі ён, А на вока быў жадзён, Сена ўбачыць на гумне: — Хоць вазок падкіньце мне! Збожжа звозіцца на ток: — Ну падкіньце, хоць мяшок.. Ходзяць качкі чарадой: — Не шкадуйце вы адной! — Дзе б ні ездзіў, Дзе б ні быў,

Па сакрэту

Сярэдняя: 4 (2 галасоў)
Я знаю такога — таварыш паважаны, На пэўнай рабоце ён самы адказны. Працуе, як кажуць, на поўную сілу, А тайну давераць — дык гэта ж магіла. Расказваць сакрэты не мае ён моды, Хіба толькі жонцы, і то не заўсёды. Мо часам на вушка, ў пасцелі сагрэты, Шапне ён і скажа: «Глядзі ж, па сакрэту...» А потым задасць храпака у ахвоту I заўтра спакойна ідзе на работу.

Розум

Сярэдняя: 5 (1 голас)
За гадоў мільёны ты, асілак, Распазнаў як ёсць усю планету, Сігануў, куды ўзляцець не можам. Ты мацней за атамную сілу, Прыгажэй усіх відовішч свету, Ты стварыў іх — чалавечы розум! Меж няма тваім узлётным крылам, Прад табой магчымасцей мільёны, Акіян, што дробная крынічка... Як цябе прырода адарыла, Колькі скарбаў маеш незлічоных, I на ўсё асобная палічка.

Сэрца

Сярэдняя: 4.8 (4 галасоў)
Чырвоны камочак.
Ну што ў ім, здаецца,
Трапечацца ж,
                        б'ецца,
                                    спачыну не знае...
Калі прыгадаеш маленькае сэрца,
Чаго яно толькі ў сабе не змяшчае!

Шмат дзён перажытых,
I хмурых і ясных,
I моры, і горы,
                         і рознага многа...
А я вось даўно, ад маленства, выразн

Душа вечнай мерзлаты

Сярэдняя: 4 (1 голас)
Масіўны, гладкі ён мужчына, Надзейны страўнік, моцны сон, На твары жаднае маршчыны Пад сорак год не знае ён. Спытайце што, адкажа з толкам, Ён знае ўсё, аб чым ні йшло... Заўжды апранены з іголкі, Хоць у вітрыну стаў за шкло. Не разнервуецца дарэмна, Не возьме ў рот таго-сяго... Ва ўсіх адносінах прыемны, Я чуў, казалі пра яго. Такі крыштальны, аж свіціцца,