Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Як нас знаходзяць

-

савецкі час

Жалезная заслона

Сярэдняя: 4.3 (6 галасоў)
На жаль, іх хапае сягоння, Такіх, што ў крыўлянні двухлікім Крычаць аб жалезнай заслоне, Збіваюць людзей з панталыку. Хачу я тым людзям параіць: Не верце, вам хлусяць багата, На розум абруч узганяюць, На вочы навешваюць краты. Жывём мы адкрыта і проста I ўзводзім будовы якія! Падумайце толькі, навошта, Навошта заслоны нам тыя? Растуць пад кватэры палацы,

Серп

Сярэдняя: 5 (4 галасоў)
Адпачынак прыйшоў. Цешуся шчаслівы I ў свой кут, да бацькоў, Прыязджаю ў жніва. Уваходжу я ў дом. Здзіўлена гляджу я — На сцяне, пад акном, Серп стары сумуе. Што ж ты, серп, спіш, як пан, Годзе спаць, даволі!.. Адгукнуўся камбайн Мне аднекуль з поля. У яго між жытоў Лепш, відаць, з упраўкай; Значыць, серп адышоў, Як стары, ў адстаўку. Слухай, серп, галавы

Нявыказанае выступленне на Генеральнай Асамблеі

Сярэдняя: 4 (21 голас)
Мне хочацца гэтае слова Для вас не з трыбуны сказаць, Мне хочацца сэрцаў размовы Як можна хутчэй паяднаць. Каб кожны, жадаючы міру, Што мог, дзеля міру стварыў. Тут нашаю моваю шчырай Савецкі Саюз гаварыў: — Даб’ёмся сяброўскае згоды, Пакончым са зброяй навек! I з гэтаю думкай заўсёды Савецкі жыве чалавек. Прэч бамбавозаў прапелеры, Танкам — дарогі нідзе,

Маякоўскі каля Бруклінскага моста

Сярэдняя: 1 (1 голас)
Ён праразаецца здалёк Агнёў рэкламным крыкам. Вялікі, кажуць нам, Нью-Йорк, I сапраўды — вялікі. У небаскробаў гонкі рост, Ну што ж, размах заморскі. А вось і Бруклінскі той мост, — Стаіць наш Маякоўскі. Хачу яго я запытаць, З дарогі ён з якое. I небаскробаў не відаць Мне за яго спіною. Што небаскроб яго даўжэй, Праверыць можна мерай, Ды Маякоўскі іх вышэй,

Чорны круг

Сярэдняя: 1 (1 голас)
Сілы чорныя на свеце, Ненавіснікі жывога, Сотні катаў і кацюг Ладзяць базы для знішчэння, Вакол нас узвесці хочуць Чорны круг. Ёсць прыслушнікаў нямала, Што за долар прадаюцца I гатовы да паслуг. Што ім кроў дзяцей і матак, У вачах адно свіціцца Чорны круг. Але ў нас сяброў мільёны, Што за мір ўзнімаюць сёння Неадольны грозны рух. I не ўдасца ліхадзеям

Моладзь свету

Сярэдняя: 2 (2 галасоў)
Гульні, скокі, воч іскрыстасць,
                                                    словы шчасця і кахання...
Сёння радасным юнацтвам
                                               у палон Масква забрана,
I здаецца, маладзее ўсё на свеце,
                                                        ўся планета,
Калі песні запявае
Моладзь свету,
Молад

Маладым

Сярэдняя: 3.7 (3 галасоў)
Не ахопіш вачамі — Нівы, пожні, ралля... Скрозь яна Перад намі — Наша маці-зямля. Дол шырокі калгасны, Гоні, пушчы, лясы... Рэчак Сінія пасмы I дарог паясы. Гэта ўсё дарагое Я ад малку люблю. Хто ж не любіць Душою Нашу маці-зямлю! Яна ж корміць і поіць, Апранае адна. Выйдзі, Глянь ты вясною, Як гамоніць яна! Трактарамі, плугамі, Пышным цветам садоў, Ручаямі,

Трэці тыдзень дождж ідзе...

Сярэдняя: 3.7 (3 галасоў)
Трэці тыдзень дождж ідзе, Цярусіць... Я гляджу на неба і злуюся — Не такога мы чакалі ў маі, Без канца слязіцца, палівае. Пазавешаны блакіт і просінь Коўдрамі такімі, як увосень, Чорнымі, калматымі, густымі, Волавам сцюдзёным налітымі. Трэці тыдзень дождж ідзе, Цярусіць... Я гляджу на неба і злуюся — Сонца мала гэтак, як ніколі, Дождж, ды з навальніцамі заўзята

Хацеў бы...

Сярэдняя: 5 (1 голас)
Хацеў бы часіны такой прычакаць, Каб суддзяў пабачыў я гэтак: Сядзяць — Задаволена ў залу глядзяць, I сэрцы іх шчасцем сагрэты. Забытыя словы: прысуд і турма, Не чутна аб кары ні разу, Не то што забойцаў — Зладзеяў няма, Няма ўжо ніякай абразы. Даўно ужо суддзі не чуюць маны, Не знаюць зняваг і рабункаў, Не справы злачынстваў прад імі відны, А кветкі і горы дарункаў.

Камбайн

Сярэдняя: 5 (1 голас)
З кім параўнаць тваю сілу і славу? Гордым цябе караблём называлі, Што ж, карабель ты стэповы па праву. Песень нямала табе праспявалі, Варты ты песень, бо працаю дбайны. Слава камбайну! Мы ўзбагацілі з табою Айчыну, Колькі ты вызваліў працы людское — Жнеі, касцы парасправілі спіны, Годзе гібелі з сярпом і касою. Зерне да зерня збіраеш старанна. Слава камбайну!

Дарога блізкая...

Сярэдняя: 5 (1 голас)
З Мінска да Масквы — дарога блізкая,
Гэтую дарогу я люблю —
Пад крыламі
Воблакі пабліскваюць;
Зрэдку дзе аконцы на зямлю.

А праз іх — хаціны, што гарошыны,
Возера не возера — ставок!
Лес
Зялёнай хусткаю пад Оршаю
I Дняпра ў Смаленску паясок!

Час ідзе.
Гляджу на дол, вышукваю, —
Дзе ж Масква?
                         Хвалююся ўвесь час.

Чутна песня...

Сярэдняя: 3 (2 галасоў)
Чутна песня, Песня чутна, Аж гайдаюць дрэвы голлем, Чуцен гоман між барамі, Беларускімі шляхамі: — Ой, Дняпро, Дняпро магутны! Ты яднаеш наша поле З украінскімі палямі, Ты яднаеш нашы сэрцы З украінскімі братамі. Добра жыць Пад небам сінім, Пад сваім, пад ясназорым, Дзе ўсе людзі маладыя, Дзе ўсе песні агнявыя — На Савецкай Украіне: Дзе бязмежныя прасторы, Плыні рэчак люстраныя,

Трактарагорад

Сярэдняя: 5 (1 голас)
Рассунуўшы сосны Плячамі, што волат, Пад Мінскам ўздымаецца Трактарагорад. Высока кавальскія цэхі Пасталі На месцы, дзе немцаў Ў кацёл заціскалі. [...] На новай будове Працуюць заўзята Са ўсёй Беларусі Хлапцы і дзяўчаты. Хоць многія з іх Маладыя гадамі, Але ўжо выдатнымі Сталі майстрамі. Слухмяна ім кельма, I цесля, I молат... Тут будзе збудованы Трактарагорад.

Сейце, сейце зярняты

Сярэдняя: 5 (1 голас)
Папрыходзілі з войска Баявыя салдаты. Хто бацькоў дачакаўся, Хто сыноў, а хто брата. Зноўку дружнай сям'ёю Пачалі будавацца, Весялейшымі сталі Нашы сёстры і маці. Сонца сёння высока Над палеткамі ўстала, Ды усіх працавітых За сяўнёю спаткала. Леглі ў полі барозны, Леглі ў полі, што хвалі, Сейце, сейце зярняты, Каб дружнейшымі сталі. Сейце, сыпце зярняты

Згадаў я сягоння Дунай і Мараву...

Сярэдняя: 3 (2 галасоў)
Згадаў я сягоння Дунай і Мараву, Як быццам нядаўна Ад сцен Браціславы. Славацкія рэкі, Карпацкія горы, Здаецца, вас бачыў Я толькі учора. Я рады. Хоць раз Мне пабыць давялося На Татрах, Дзе жыў легендарны Яносік. Я рады, што ўбачыў I ўнукаў героя — Пабыў, пахадзіў Над Аравай-ракою. Дзе моцнай плацінай Раку сунімалі, Дзе аж да нябёс Узнімаліся хвалі.

На беразе Чорнага мора

Сярэдняя: 5 (4 галасоў)
I неба, і зоры, і месяц сярпом I сінія хвалі, што горы... Сядзім мы з сябрамі за дружным сталом На беразе Чорнага мора. Сядзім і гамонім — адзін, то другі, Нам ёсць расказаць што, вядома. Ад розных мясцін прывялі нас шляхі, А мы быццам даўна знаёмы. Сабрала нас лета да хваляў марскіх, I тут аб жыцці мы гаворым. I кожнага радасць — ёсць радасць для ўсіх, А гора — для кожнага гора.

Параходу «Украіна»

Сярэдняя: 3 (2 галасоў)
А плыве ён па моры, Неабсяжным і сінім, Горда хвалі ўздымае Параход «Украіна». Хвалі колеру неба, Фарбаваныя быццам... А мне бачыцца мора Залатое пшаніцы. А мне бачыцца неба З даляглядам бяскрайнім, А мне чуецца гоман I камбайны... камбайны... А мне бачацца сёлы, Пабялёныя хаты, А мне чуюцца песні, Што спяваюць дзяўчаты. Параход «Украіна»! Рады я, што сустрэўся —

Вяселле

Сярэдняя: 5 (1 голас)
Ну і вяселле было ў нас, Ну й давялося пагуляць. Клянуся, Што і ў гэты час — Такое трэба пашукаць! Ну хто б раней падумаць мог, Каб Насця з нашага сяла, З сяла пад Брэстам — Белы Мох, Аж у Малдавію зайшла. Не чулі гэтага калісь Ані мой бацька, Ані дзед, А тут разважыш, паглядзіш, Як быццам так яно і след. Аж з-пад Днястра, З малдаўскіх хат, Служыў у нас адзін салдат.

Падарожжа

Сярэдняя: 5 (2 галасоў)
Жыццё тое даўна, няйначай, Валамі наперад брыло. Найболей, што дзед мой пабачыў, — Сваё валасное сяло. Ён мора не бачыў ні разу, Ён выгляду гор не спазнаў. Ды дзе там, сам цар да Каўказа Па месяцы цэлым скакаў. А сёння, як глянеш, не тое, — Жыццё несутрымна бяжыць, Народзіцца толькі малое, А ўжо на машыне сядзіць. Далей заглядае ўжо вока, Адлегласці іншы памер,

Ляснік

Сярэдняя: 5 (1 голас)
Лясы з дрымотнай цішынёй,
Як модныя бары, —
З двухстволкай-тулкай за спіной
Ідзе ляснік стары.

З лясамі ўлетку і ўзіму
Ён рады размаўляць:
Дзе сцежка — вулачка яму,
Прагаліна дзе — пляц.

Куды ні пойдзеш — звонкі шлях,
Усюды спеў гучыць,
Гудуць шырокія ў плячах
Дубы, як мудрацы.

Да іх асін падбегла шмат,
Баўтлівых цераз край,
На ўзгор

На Палессі гоман, гоман...

Сярэдняя: 1 (1 голас)
Разгудзелася балота, Зашумелі чараціны, Узяліся за работу Экскаватары, машыны!.. Хто рыдлёўкай маша ўдала, Хто карчы з-пад багны рые... Роўна ложацца каналы, Быццам стужкі люстраныя. На Палессі гоман, гоман... Гул нястрыманы, бясконцы, Трактары за трактарамі, — Скібы тлустыя пад сонцам Рассцілаюцца радамі. Што дзятлы, клююць сякеры, Пілы песні заспявалі,

Петразаводск

Сярэдняя: 4.4 (8 галасоў)
Анега-возера дыміцца, Стары-стары пятроўскі сад, Карэла-фінская сталіца, Савецкай поўначы краса. Здалёку бор пяшчотай туліць I навявае казкі-сны... Між светлых плошчаў, Новых вуліц Сляды даўнейшага відны. Калі Анегі сіняй воды Кране Усходняя зара, Чутны дзяржавінскія оды I крокі мужнага Пятра. Ды з тых часоў змяніўся горад, Ён уздымаўся З году ў год —

Калгасны мельнік

Сярэдняя: 5 (6 галасоў)
Ёсць у нас такія людзі, Да якіх заўжды Пашана. Камандзір разведкі Горны Слаўны быў між партызанаў. Ад Барысава да Оршы Ў кожнай вёсцы, Кожнай хаце Паважалі камандзіра Ад старога да дзіцяці. Біў ён ворагаў няшчадна Колькі моцы, Колькі сілы, Ды нямецкая блакада Камандзіра падкасіла. На Берлін франты ўзняліся, I яго хлапцы, Вядома. Цяжка ў гэткую часіну

Мая айчына

Сярэдняя: 4.3 (15 галасоў)
Мая айчына — Поле, нівы, Над Нёманам зялёны гай, Прыгожы Брэст і Мінск шумлівы — Ўся Беларусь ад краю ў край. Люблю яе бары, азёры... Ды як бы іх ні шанаваў, Калі б не знаў другіх прастораў, — Напэўна б я засумаваў. Я палюбіў навечна, Шчыра Алтай, Палтаўшчыну і Крым... Ад Ленінграда да Паміра, Радзіма, ў сэрцы ты маім!

Скарб

Сярэдняя: 4.8 (4 галасоў)
Балота без краю, Куп'ё, багавінне... Драбнюткія сосны Застыглі ў маркоце... Сказалі калісьці Дзяды мне, хлапчыне, Што ходзяць начамі Агні на балоце. Сказалі, што з нетраў, З глыбокіх аконцаў, Увысь уздымаецца Бляск нястрыманы, Што гэта, няйначай, Як свецяць чырвонцы, Што недзе ў бяздонні Ёсць скарб захаваны. Падрос я. Тым скарбам цікавіўся многа. Не раз я начамі,