Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Як нас знаходзяць

-

Два бальшакі

Яшчэ не ацэнена
Прыехаў я ў вёску Вясновымі днямі, Сустрэўся я ў полі З двума бальшакамі. I розніцу ўбачыў Адразу між імі — Нібы дзве эпохі Ляжаць прад вачыма. Я новай дарогай Спяшаю дадому, Старая — з дзяцінства Таксама вядома. Па ёй вандраваў я Раз тысячу, можа — На старым гасцінцы Сівыя бярозы. Мне бабка малому Даўно гаварыла, Што іх Кацярына Калісьці садзіла. З рыдлёўкай царыцу Ўяўляў я, няйначай, Ды толькі ніколі Не здолеў пабачыць, Мільгнула царыца, Растаяла з дымам... Бальшак жа даўнейшы Увесь прад вачыма. Узгоркі. Нізіны. Млынок ля рачулкі. Пясок. Каляіны Па самыя ўтулкі. Рыпяць панарады, Драўляныя восі. — Ціў-ціў... — як піскляты Заводзяць калёсы. Калдобы пад тройняй Вядзёрка гайдаюць, I кроплямі дзёгаць Свой след пакідае. Панурыя коні Брыдуць аднастайна... Такім быў, я помню, Наш транспарт звычайны. Пабачыў бальшак наш I смешнага многа, Ды гэта было ўжо Ў дні фэсту якога. Аж грукат, аж трэтар Па лесе сасновым, Навыскач імчыцца Фарсун засцянковы. Каняку худую Забэсціць, заморыць, Каняка падохне, А шляхціц з ганорам. Часамі глядзеў я На пасце, улетку, Як ездзіла панства, Было гэта рэдка. Карэта, як хата, Высозныя дугі, Аж восьмера коней Запрэжаны цугам. Адзінае масці I ўсе закілзаны, У грывах істужкі, Хвасты падвязаны. Здаецца, што срэбрам Бліскучым падкуты, А пан, што індык той, Чырвоны, надзьмуты. Сядзеў у карэце, Ні з кім не вітаўся... Скажу вам па праўдзе — Я пана баяўся. Пан ездзіў найболей У свята, ў нядзелю. А тыдзень — сялянскія Колы рыпелі. Бальшак старадаўні Мне помніцца змалку, Яго засталіся Адны ўжо кавалкі. А побач пралегла Шаша-піянерка, Раўнюткая, чыстая, Быццам люстэрка. Прыгледзься, як толькі Дажджы выпадаюць, Яліны і сосны З яе паглядаюць. Яна, што стралою, Наперад імчыцца, Праз нашую вёску Ажно да сталіцы. А рух неўгамонны, А рух той няспынны, Стаіш, пазіраеш — Машыны, машыны... Мільгаюць, што кулі, Нібыта на гонках,— Праходзяць разважна Двухтонкі, трохтонкі. Веласіпеды Шыбуюць памалу, Набітыя торфам Плывуць самазвалы. Вялізны аўтобус, Загружаны цесна — I раптам ўзлятае Дзявочая песня. I кожнае слова З той песні як быццам На дрэвах, што побліз, Як голуб, садзіцца. Дзяўчаты спяваюць, Праносяцца хаты, Іх маршам паходным Страчаюць салдаты. У бронемашынах За ротаю рота, А ў небе над імі Плывуць самалёты. Шаша не змаўкае Цалюткімі днямі... Цікава, як стрэнеш Вяселле часамі. Хлапец пасядае З любімай дзяўчынай, Абсыпаны кветкамі ўсе, Зелянінай. Сябры і сяброўкі Спяваюць, гамоняць, На хвілю не моўкнуць, Іграюць гармоні. Глядзіш ты — і ўспомніш Часы маладосці, I трошку пад сэрцам Узрушыцца штосьці. Ды хай сабе, сэрцам I мы не старыя, Шаша маладая, Пяюць маладыя. Бальшак жа старэнькі Адгрукаў, і годзе. Другія ўжо людзі, Другое стагоддзе!Adidas