Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Як нас знаходзяць

-

Кастусь Каліноўскі

Сярэдняя: 4.7 (7 галасоў)
На Беларусі Па вёсках ідуць пагалоскі — З'явіўся Кастусь Каліноўскі. Чаму так назвалі хлапца — невядома. Ці, можа, што у світцы ён шэрай знаёмай? Ці, можа, што мае блакітныя вочы? Ці, можа, што тайна з'яўляецца ўночы, Што мужны ён з твару, Што немцам ён — кара: Як прыйдзе, успыхнуць у катаў пажары І ляжа, пабітая, ўпокат пачвара. А покуль збяруць акупанты пагоню — Далёка займчаць Каліноўскага коні... Хай немцы шукаюць Ля Гайны ўзбярэжжаў, А ён каля Нёмна ці дзе ў Белавежы З хлапцамі-сябрамі Другую стрэў зграю Ды меч ад варожай крыві выцірае. І чуе ён голас народны, Бацькоўскі: — Ты, сын мой геройскі, Кастусь Каліноўскі! Чаму так назвалі, хто знае прычыну? Ці, можа, што зваўся ён проста — Каліна? Ці, можа, што воласам светла-ільняны? Ці, можа, што ў світцы цяпер саматканай? На гэта мы скажам Сябрам па-сяброўску — Ён сэрцам вялікім Кастусь Каліноўскі. Калі ён пачуе, як ворагі скачуць, Калі ён пачуе сірочыя плачы Ля рэчкі Бярозы, – Душу яго слёзы Запаляць. І будзь ён пад Бугам ці далей дзе, можа, Ён шабляй дастане да самай Бярозы, Да сэрцаў варожых, І коцяцца голавы катаў у лозы. Калі далятаюць кайданныя звоны, — Ён знае, што родных вядуць да палону, Дык будзь ён пад Мінскам Ці ў іншым дзе месцы, — Ён куляй дагоніць іх варту на Брэсце. Прыходзяць дзяўчаты Дахаты, І плачуць яны, і спяваюць. Той песняй яго праслаўляюць, Што ёсць Каліноўскі на свеце, Што ён ратаваў іх ад смерці. Калі-ж ён пабачыць — шугаюць зарніцы, — Ён знае, што ў вёску прыйшлі чужаніцы, Дык будзь ён ад вёскі Далёка-далёка, — Прымчыцца суровы і смелы, як сокал: Зазвоніць клінкамі, Паб'е капытамі, — І ворагі лягуць на доле касцямі. А з вёскі да вёскі ідуць пагалоскі: Жыве ў Беларусі Кастусь Каліноўскі; Ён сілай магутны, душою агністы, Нядаўна ў калгасе ён быў трактарыстам, Вясёлы заўсёды, Вадзіў карагоды; . Як хмары закрылі і сонца і зоры, Пайшоў партызаніць да бору... Няздарма чакае штоночы дзяўчына Свайго закаханага хлопца Каліну, Ці травеньскім ранкам Ці ночкай ліпнёўскай — Прыдзе Каліноўскі. Дзяўчаты са ўсёй Беларусі пачулі, — Збіраюць яму васількі на кашулю, І маці праз доўгія, сумныя вёсны Ткуць пояс квяцісты герою на кроснах; Чакаюць крыніцы яго ледзяныя, Лясы, паўзнімаўшы смыкі смаляныя, Каб разам з вятрамі наладзіць вяселле, Ударыць па струнах, Па хвалях дняпроўскіх, — Што з вечнаю воляй Прыйшоў Кяліноўскі.WINTER BUNDLES