Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Як нас знаходзяць

-

Каўказ

Сярэдняя: 3.5 (2 галасоў)
Каўказ! Ты праменнямі сонца спавіты, Славуты сваёй прыгажосцю спрадвеку, Сыны твае — з гордай душою, адкрытай I чыстай, як снег на вышынях Казбека. Як срэбра, звініць іх праўдзівае слова, Іх дружба не ведае межаў, як мора, Над імі, узняўшы ў аблокі галовы, Стаяць мудрацамі задумныя горы. Яны паглядалі, як дзеды і ўнукі Заўсёды аддана сяброўства віталі, Як вольна, што стрэлы з напятага лука, Джыгіцкія песні між іх праляталі. Джыгіцкая клятва крывёю з'яднана, Іх клятва нязломна, што стромыя скалы: Таварышу — ў ногі дыван саматканы, А ворагу — лютасць вастрэй ад кінжала. Чужынца за крыўду знішчаюць з праклёнам Нямала цяснінаў крывёй чырванелі; У бойках сягоння Сасунца плямёны, Сыны Нізамі і сыны Руставелі. Для іх невядомы ні здрада, ні сполах. Паслухайце песні чапгуры і саза: Як горды Эльбрус не апусціцца долу, — Ніколі не ўкленчаць народы Каўказа. Вы бачыце іх у сталёвай кагорце, З мячамі у бойцы рашучай сягоння — За нафту Баку, за расцвіўшае Поці, За лозы Сухумі і воды Рыёна. Плывуць крумкачы над пуцінай арлінай, Ало — у бяздонне адна ім дарога, I з выем шакалаў знікаюць ў цяснінах, Канаючы ў полымі гневу людскога. Суровая помста з далін Алагеза, I грозныя клічы ад сцен Чыятуры: Не ведае промаху куля чэркеса, Не тупіцца шабля-маланка хеўсура. Хоць ворагі блізка прыйшлі да парога, Не сесці за стол ім у ката адзенні, Не піць цынандалі з турынага рога, — Чарнець ім касцямі на голым каменні. Калі ж мы з апошняга вернемся бою I сонцам вясны пазалоцяцца далі, Збяромся усе, што сваёю крывёю, Праверыўшы, дружбу навек змацавалі. I ўспомнім за шумнай бяседаю разам, За чыстым, як снег, крышталёвым абрусам I дні Сталінграда, і высі Каўказа, Палі Украіны, лясы Беларусі.Zoom Lebron XII 12