Раiм наведаць


http://export-base.ru/ оквэд 51.21.1: классификатор оквэд.
Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Як нас знаходзяць

  • https://yandex.ru/clck/jsredir?from=yandex.ru%3Bsearch%3Bweb%3B%3B&text=&etext=1824.W-PCN8jfruUXnRnGfmrqYHMlUbP_Dsn0JXlBvmmU-1g.f58ca413e04a8d3356d324ed9273ed19ef80e685&uuid=&state=_BLhILn4SxNIvvL0W45KSic66uCIg23qh8iRG98qeIXmeppkgUc0YHRNgn3KsbHJbmUkku86_mY&data=UlNrNmk5WktYejR0eWJFYk1Ldmtxc3NpNnhiYWdzUXlaUXY5RmNIMVZWN3drRDFCZWQzRUJfalRQSzcxb2g5YTlfWXNMQXRrcjVIVDgzaDEyc3phQU9Cc0UwY0Zhbk1vSEw4ajBfU2NBXzl6RjNOeTJIbDBOQQ&b64e=2&sign=a73f93458076c0761c02078b03afb163&keyno=0&cst=AiuY0DBWFJ7IXge4WdYJQYuwSQLovbTTbaSaFzOZYXT10ui8prtch0JM9xdbelRbGnFKTxCl6u22oezPcjQ9l7i-ldhsZ9feDS2T_d8h5_Yl-IpafdynO-GK1p5G3_PU4_KxQtdYFiWWSMW_o1bPxgxuSuPMlaDu&ref=orjY4mGPRjk5boDnW0uvlrrd71vZw9kp5uQozpMtKCXmyCrj7VrKuJKl-IF2Vvtni6Ib6BITi2-iuh_ebzXphfHEExQrrhttRAupF4N4Z1pX39NaVZUAHw&l10n=ru&cts=1529405552629&mc=0

Ляснік

Сярэдняя: 5 (1 голас)
Лясы з дрымотнай цішынёй,
Як модныя бары, —
З двухстволкай-тулкай за спіной
Ідзе ляснік стары.

З лясамі ўлетку і ўзіму
Ён рады размаўляць:
Дзе сцежка — вулачка яму,
Прагаліна дзе — пляц.

Куды ні пойдзеш — звонкі шлях,
Усюды спеў гучыць,
Гудуць шырокія ў плячах
Дубы, як мудрацы.

Да іх асін падбегла шмат,
Баўтлівых цераз край,
На ўзгорку сосны сталі ў рад,
Бы крыкнуў хто: — Зважай!

Бярозы ў строях удалых
Паслухаць падышлі,
Яліны — тыя падалы
Спусцілі да зямлі.

Ляшчыннік звесіўся ў раку,
Шапоча ледзь чутно,
Ды ўся гамонка лесніку
Вядомая даўно.

Ён знае сэнс іх розных слоў
I безліч галасоў,
Ён знае, колькі ў кім кружкоў —
Перажытых гадоў.

Узгоркі,
              выспы,
                           гушчары,
Імшарышчы, куп'ё...
Ідзе праз іх ляснік стары,
Як праз жыццё сваё.
 
Вось тут ён трыццаць год назад
Стаў у рады байцоў,
Вось тут калісьці продатрад
Кулацкі хлеб знайшоў.

Адсюль,
               ён помніць, маладым
На рум вывозіў граб,
А вось пад дубам векавым
Быў партызанскі штаб.

Жылі тут хлопцы-малайцы,
Тут быў іх дом і клець,
Адсюль праз лес ва ўсе капцы
Ішла на катаў смерць.

Мінулі бітвы, адгулі,
I шчасце зноў жыве,
Пяе ляснік, і спеў галін
З той песняю плыве.

Ён любіць лес,
                         з якім узрос,
Вялікім пачуццём,
Ён знае — ў дрэў багаты лёс
I доўгае жыццё.

Бо ім не трэба паміраць,
А легчы ў новы зруб,
Ці на плячах пласты трымаць,
Ці жыць у звоне струн.

I рады ён, што праз гады
Іх шырыцца разгон —
Зайшлі адгэтуль жалуды
Аж на Кубань і Дон.

I ўсталі ў гомане лістоў
Наперакор вятрам...
А друг яго паміж дуброў
З двухстволкай ходзіць там.