Раiм наведаць


Зимние каникулы семейный лагерь детские лагеря на зимние каникулы в подмосковье.
Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Як нас знаходзяць

-

На чужыне

Сярэдняя: 2.5 (4 галасоў)
Дык вось багатая чужына, Глядзі, ледзь толькі паспявай. Даўно мы чулі пра краіну, Што ў ёй — нібыта самы рай. Іду ў Нью-Йорку, пазіраю, Вакол агні, агні гараць... Не ведаю адносна раю, А што багата — дык відаць. Такіх вітрын нідзе не стрэціш... Якіх там ні пабачыш цуд! Відаць, што толькі ёсць на свеце, Сабрана за стагоддзі тут. I ўсё крычыць, кудысьці мкнецца. У тым нямала пекнаты, Ды мне, Амерыка, здаецца, Залішне ганарышся ты. Ты паглядаеш, як з узгорка, Вядома пыха ўсім твая, Паслухай жа, тваім Нью-Йоркам Захоплены не вельмі я. Праспекты, стрыты, што цясніны, Як бы на мерку на адну, Каля такіх прастораў сініх Стаяць бы тут прыгажуну. Ён мог бы фарбамі іскрыцца I вежы стромыя ўздымаць, А то каробкі-камяніцы Пахмура-шэрымі стаяць. I небаскробы цешаць мала, Як тыя прывіды кругом, Як быццам пашчапаў хто скалы На часткі дужым калуном. I тым агнём рэклам стракатых Не мог Нью-Йорк мяне крануць. Ну што з таго, што ён багаты? Яму мы ведаем цану. I хоць у сейфы Уол-Стрыта Ліецца золата ракой, Мы знаем, як яно здабыта, — На ручаях крыві людской. Усё здабыта пад прынукай, Усіх пакут не прыгадаць... Ёсць у твайго народа рукі, I залатыя, што й казаць, I пазайздросціш часам, можа, Як на умельства паглядзіш. Ды ён не ўвесь жыве ў раскошы, Дарма аб тым на свет крычыш. Яшчэ па нетрах цёмных, дымных I ў ясны дзень вісіць смуга, I за пахлёбкаю нішчымнай Стаіць даўжэзная чарга. Там боль, пакуты і пагарда, I поўніць гнеў людскую кроў, Іх мала радуюць мільярды Тваіх тузоў-уладароў. Хоць ззянне золата не змеркла, Але чыё яно, чыё? Каму тут рай, каму ж і пекла, Тут, кажуць, кожнаму сваё. А мы законамі другімі Узгадаваны ў барацьбе. Мой родны край, мая Радзіма, Я так сумую па табе!Adidas Falcon