Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Як нас знаходзяць

  • https://yandex.ru/clck/jsredir?from=yandex.ru%3Bsearch%3Bweb%3B%3B&text=&etext=1821.4Vm1cjY0YChozsU7e71gc8BMF6L-ZH5xX7Ith7FJEQM.f22227b0fb20db64e75d6917c9e99e0febb0967b&uuid=&state=_BLhILn4SxNIvvL0W45KSic66uCIg23qh8iRG98qeIXmeppkgUc0YLeQVNu7TCjFWhspMNrg36Y&data=UlNrNmk5WktYejR0eWJFYk1Ldmtxc3NpNnhiYWdzUXlaUXY5RmNIMVZWNE9aRDk3TW1oNEVpYmlTYlZTTzBUbjJkME83NHVRVWtpT2NJcXA1bjgyR3NucnBzS0FYQXdKc0E2V1prODAzd2EtbVc5di05UFRqR0JfSG1SWGlfeW8&b64e=2&sign=154f7af2cc7d4ab82198f63257823f19&keyno=0&cst=AiuY0DBWFJ7IXge4WdYJQSaYtyyri96FOexjn4NE-RDZJ7i3bVGcqGJzgfMtjgJ08VujIgevpO8hRxvKxSme5IKS9FzKas5Utr3PJrkUdKCzzvpnVhnZd9pVXpwm98UetXqUM0wMAm3DC_srV25_1bTDpvdL4MqJ&ref=orjY4mGPRjk5boDnW0uvlrrd71vZw9kp5uQozpMtKCX5No9jVno6gz2DVhyDd83_akctfnA6L-7xP4yHkc6KgoeCJy63sWOwVPt3Q5QmaUD0OROaaIMI9w&l10n=ru&cts=1529189718808&mc=7.30285609387

Над Свіцяззю

Сярэдняя: 5 (1 голас)

Лісце пажоўклае, шэрае
Ціха шасціць пад нагамі,
Толькі дубы па-пад Свіцяззю
Меднымі звоняць лістамі.

Вецер над хвалямі ўзносіцца,
Крыллі мацней распраўляе...
З кронаў вячыстых, узрушаных
Лісце спадаць не жадае.

Прагна дубы прыглядаюцца
На зарунеўшыя гоні,
Даўнія дні ўспамінаючы,
Голле з лістамі гамоніць.

Постаць згадалі бунтарскую,
Рысы задумнага твару,
Думы паэта крылатыя, —
Тыя, што нішчылі хмары.

Нёс ён да сэрца народнага
Сэрца любові і ласкі,
Словы ён чуў беларускія,
Песні, паданні і казкі.

Чэрпаў з народнае мудрасці
Сказы аб горы і славе...
Колькі ў вянку яго песенным
Іх, незабыўных, яскравых!

Колькі ў паэзіі закліку
Супраць прыгнёту і здзеку!
Помняць усюды Міцкевіча,
Бо палюбілі навекі.

Славяць палі Навагрудчыны
Генія мараў высокіх,
Чуюць дубы па-над Свіцяззю,
Чуюць натхнёныя крокі!