Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Як нас знаходзяць

-

Не пытайся пра гэта...

Сярэдняя: 5 (2 галасоў)
Не пытайся пра гэта, Бо адказу не дам. Як зрабіўся паэтам, Я не ведаю сам. Свой радок на паперы Не чакаў я спаткаць, Проста сэрца без меры Захацела спяваць, Што зажыў без клапотаў Я, вясковы юнак, Што, прыбраўшыся ў боты, Хлеба зведаў усмак. Я спяваў пра барозны, Што за дзень узарэш. Я чытаў гонкім соснам Просты, шчыры свой верш. Не расчуліў дзяўчыну Вершам я, не скажу. А пачула хмарына — I згубіла слязу. У радках — што хваліцца! — Не было пекнаты, Чуў алешнік, і быццам Падпявалі лісты. Ды з высокай сялібы, На бярозе старой, Бусел клёкатам нібы Пагаджаўся са мной. Ну, а далей, а далей, Як і ў многіх другіх, Разгарнуліся далі Дум, пачуццяў людскіх. На начлезе вясною Я адкрыўся сябрам, Ускурылі махрою Мне тады фіміям. Хлопцы чарак, дарэчы, Не трымалі ў руках. Моцным словам хлапечым Блаславілі на шлях. Шлях далёкі, бязмежны... А натрапіцца ноч — Аганёк той начлежны Не спускаю я з воч. Пагляджу неаднойчы, Рады я — не пагас... Ці вы чуеце, хлопцы? Я спяваю пра вас!Mercurial Superfly low