Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Як нас знаходзяць

-

Пастух

Сярэдняя: 3 (2 галасоў)
На ўсю акружку дзед Панас З даўнога быў вядом, I ганарыўся ім калгас Як лепшым пастухом. З вясны да восені глухой Ён знаў адзіны шлях — Вадзіў вялізны статак свой Па пушчах і лугах. Хадзіў гаямі, між сасён, Пад шум духмяных траў, На берасцянцы часта ён Хвалу жыццю спяваў. Ды вось пракляты ліхадзей Напаў на родны дом, — Прарэзаў ясны летні дзень Вайны знішчальны гром. На вёску родную крумкач Накінуўся з хмурын... I першы крык, і першы плач Пранёсся ад хацін. Навокал чырванела кроў, Запалымнеў калгас. Сваіх падпаскаў, двух хлапцоў, Пазваў тады Папас. — Дабро даверыў нам народ, А злыдзень мкне забраць. Ганіце статак вы на ўсход, Каб ворагу не даць! Бывайце ж вы, мае сябры! — I вось ад тых часін, Як развіталіся яны, Застаўся дзед адзін. З тае пары сярод бароў, Паміж ялін густых Хаваў ён некалькі кароў Калгаснікаў сваіх. I сосны чулі ад яго, Як скардзіўся не раз: — Ой, да чаго, ой, да чаго Дажыў стары Панас! На сэрцы гора і журба, Перад вачамі жах. А берасцяная труба Галосіць па лясах. I нездарма журыўся дзед: Быў час яго цяжкі — Прыйшлі, натрапіўшы на след, I ў лес рабаўнікі. Як сталі статак забіраць, Ускрыкнуў ён: «Звяры!» Пачалі гады катаваць, Пакуль не змоўк стары. Калі ж у мораку начным Ачнуўся позна ён, Труба валялася пры ім — Прыяцелька здавён. Яе рукамі ён схапіў I ў гушчу чорных хмар Зазыўна, мужна затрубіў На ўвесь лясны абшар: — Не будзеш ты, зямля мая, Пад ботам сатаны! Сюды, адважная сям'я, Сюды, мае сыны! Я павяду вас, — мне на страх Фашыста ў твар сустрэць, — Па ўсіх пуцінах і шляхах Мы панясём ім смерць!Boots