Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Як нас знаходзяць

-

Скрыпач

Сярэдняя: 3 (2 галасоў)
Садок у колькі вішань, сліў. Пад вокнамі касач. Хацінка ціхая. Там жыў Стары Андрэй скрыпач. Акружку абыйдзі людзей, Пачуеш ты спярша: – Андрэй?! Ды гэта-ж чарадзей, Вясёлая душа. Адкуль такую сілу ўзяць, Падумаеш, дык жах!.. Ці плакаць будзеш, ці скакаць, Усё ў яго руках. А ён, загадкавы сілач, Звычаі меў свае — Абходзіў куст, каб не сагнаць I птушкі, што пяе. Праз ноч, са скрыпкаю адно Гаворыць смык-пяюн... Мы беглі крадкам пад акно Паслухаць звоны струн. І разважалі найшчырэй Па розуму свайму: — Жыве Андрэй! Няма дабрэй Нікому, як яму. Бо павялося так здавён, Па-дзедаўску яшчэ: Радзіны — ён, Вяселле — ён — Заўсёды на куце. На йгрышчах сыпле без падмен, Пакуль пачне світаць... Кадрылю ў пяць Ці сем кален Сплючы ён мог іграць. І жыў Андрэй у нас. Як бог. Ад рання да цямна, Яму і скварка і пірог, I чарка не адна. Бывала, З саду усяго (Ён быў вартаўніком) Паслухаць яблыні яго Збіраліся кругом. І вось аднойчы ў вёсцы плач: — Памёр Андрэй-скрыпач!.. Дзяўчаты ўголас: — Як-жа быць?.. Бабулькі: — Рана згас!.. Хлапцы: — Хто-ж нас павесяліць Цяпер у вольны час? А мы, Што многа год таму Стаялі пад акном, З-пад гэбля зладзілі яму Як след сасновы дом. Калі-ж панеслі на плячах Па шляху векавым На смольных стружках Скрыпача... Мы ўсе пайшлі за ім. I перадалі смутак наш Прасторам жоўтых ніў — Зайгралі мы Андрэяў марш, Што нам аддадзен быў.Air Jordans