Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Як нас знаходзяць

-

Сярод акіяна

Яшчэ не ацэнена
Плывём параходам каторы ўжо час, Стыхія нас грозная стрэла. Яна ў акіяне, а ён вакол нас — То чорны, то сіні, то белы... Здаецца, зліліся і долы і выш, Ні чоўна, ні чайкі не стрэціш, Усюды раве ён, куды ні глядзіш, Як быццам адзіны на свеце. А вецер разгуўся, дзьме ў тысячы труб, А хвалі што горы, няйначай... Праз цэлыя месяцы плыў тут Калумб, Аж покуль зямлі не пабачыў. Сябры з ім пад ветрам пракладвалі шлях, Па зорах дарогу чыталі, А колькі адвагі было ў іх грудзях, Што гэту стыхію скаралі. Часамі хачу акіяну сказаць: — Якое сумленне ты маеш, Даўно ўжо, даўно мне не хочацца спаць, А ты ўсё бясконца гутаеш... Даволі ўжо нораў паказваць нам свой, Навошта высока падскокваць?.. Як быццам я ў вёсцы і над галавой Скрыпяць і ламаюцца кроквы. А то пажартуеш, сваё запяеш, Разыдзешся, як апантаны, У борт як ударыш ды так пахіснеш, Што скачуць кадрыль чамаданы. Ісці я імкнуся як можна раўней, А цяжка ўтрымаць раўнавагу, Ды я не крыўдую, і чым ты зласней, Тым больш выклікаеш павагу. Я рад, што з табою пазнаўся цяпер, Не знаю, ці стрэнемся болей, Ды ты не такі ўжо, як даўна, павер, — Людской ты скараешся волі. У порт даплывём мы, няхай у гразьбе Ты круціш цяжкімі плячыма, Адно што — прызнаюся шчыра табе — Забыць на цябе немагчыма.sneakers