Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Як нас знаходзяць

-

Вяселле

Сярэдняя: 5 (1 голас)
Ну і вяселле было ў нас, Ну й давялося пагуляць. Клянуся, Што і ў гэты час — Такое трэба пашукаць! Ну хто б раней падумаць мог, Каб Насця з нашага сяла, З сяла пад Брэстам — Белы Мох, Аж у Малдавію зайшла. Не чулі гэтага калісь Ані мой бацька, Ані дзед, А тут разважыш, паглядзіш, Як быццам так яно і след. Аж з-пад Днястра, З малдаўскіх хат, Служыў у нас адзін салдат. Які сабой? Што ў песні той: «Пагранічнік быў герой». Пазнаўся з Насцяй. Над ракой Сябры іх бачылі не раз. А адслужыўшы тэрмін свой, Забраў ён дзеўчыну у нас. Трывогі шмат бацькам старым: — Куды? Што ў іх за старана?! А хлопец: — Мы жывём адным, Наш лёс адзін і кроў адна! . . . . . . . . . . . . . . . . . . Шуміць, гудзіць сяло вакол, Хлапцоў, хлапцоў, Дзяўчат, дзяўчат!.. Калгас накрыў багаты стол, Прыслаў аркестр пагранатрад. А хор дзяўчат-падруг пяе, А песням тым Няма канца... ...Калгас даярку аддае За пагранічніка-байца. Як зачыніць, Паўнюткі дом, Увесь парод не палічыць. А госці едуць... За акном Стаяць «Пабеды», «Масквічы». Згулялі ноч. I дзень узнік — Хто танцаваў, Хто еў, хто піў... Прымчаў пад ранне паштавік I тэлеграму абвясціў. А ў тэлеграме Сэнс такі: Ляцяць з Малдавіі бацькі. Такой вясціне Рад народ, Прыйшоў, хто толькі быў вакол! ...А ўжо над полем самалёт Гудзе, зніжаецца на дол. I вось ён сеў. Аж загула Ўся грамада ад пекнаты — З-пад серабрыстага крыла Ідуць бацькі, ідуць сваты... А на адзенні ўзораў шмат, А шапкі, шапкі — стаўбуном! А кветак, кветак Цэлы сад! Між імі бочачкі з віном. А мы насустрач — многа рук. I свату так: — Вітаць дазволь! — А мы насустрач ім — Абрус, А на абрусе хлеб і соль. I вось, па звычаю старым, Узняўшы чаркі, Хто як мог, Мы «Калі ласка» кажам ім, Яны вітаюць нас: «Нарог!»* А там, ад сэрца ідучы, У хаце гутарка пайшла: Амаль тры дні I тры начы Не выхадзілі з-за стала. Віталі нашу маладосць I лёс радзімы маладой, I запівалі ўсё Як ёсць Мы чаркай моцнай не адной. Ды не забыліся таго, Што надта соладка — Гарчыць! Як ёсць пачатак для ўсяго, Так і канец павінен быць. Суняўся, змоўк Вясельны гром, Бо час ад'езду ўсім настаў. ...I маладых аэрадром На крыллі срэбныя прыняў. А я гляджу — ў жыцці людскім Бліжэй сышліся берагі, I я ўсё думаю аб тым: Другія людзі, Свет другі! Раней адлучыць вёску гай, I тая бы ў далі якой, А вось цяпер — Малдаўскі край I той як быццам пад рукой. * Нарог—па-малдаўску «Будзьце здаровы!».Air Jordan XIII CP3